“მაქსიმუმ 55 წუთი” — პოეზიის საღამო თბილისში

National Parliamentary Library of Georgia / ყველა მდებარეობა

არქივი: საქართვლოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა

აღწერა:

სტატია ირაკლი ნადარაიას პოეზიის საღამოს შესახებ თბილისის მსახიობის სახლში, სადაც თეატრმა, მუსიკამ და პოეზიამ მისტიკური ატმოსფერო შექმნა. ტექსტი იკვლევს მისი პოეზიის იდუმალ ბუნებას, ხელოვნების ელემენტების შერწყმასა და მის გამოსვლებს თბილისის სხვადასხვა კულტურულ სივრცეში.

ენა: ქართული

ტიპი: გაზეთის სტატია

პოეზიაში დრო არასდროს იზომება წუთებით — ის განსხვავებულად მიედინება.

თბილისის მსახიობის სახლში, ფესტივალის ფარგლებში, სადაც თეატრალური წარმოდგენები და პოეზია ერთ სივრცეს იზიარებდნენ, ერთი საღამო პოეტ ირაკლი ნადარაიას მიეძღვნა.

შემოქმედებითმა გარემომ აქ განსაკუთრებული ატმოსფერო შექმნა.

სცენა აღმოსავლური დეკორაციებითა და საიდუმლოების განცდით იყო მოწყობილი. ფლეიტის, ფორტეპიანოსა და ვიოლინოს ხმები ირაკლი ნადარაიას პოეზიას ერწყმოდა და ქმნიდა სივრცეს, რომელიც ერთდროულად ახლობელი და ამავე დროს თითქოს სხვა სამყაროდან იყო. ეს უბრალოდ წარმოდგენა კი არა, აღქმის შეცვლილ მდგომარეობაში ჩაძირვა გახლდათ.

მისი ლექსები — “წმინდა ფიცარი”, “ნამცეცები”, “კიმილია კინამო”, “წვიმა”, “ატამე”, “ტავერნა”, “1, 2” და სხვა ნაწარმოებები — თავს თავიდანვე არ გვიმხელენ. ისინი სავსეა ფარული მნიშვნელობებითა და წყნარი დაძაბულობით. მათი მოსმენისას გრძნობთ, თითქოს ნატიფი ჰიპნოზის მდგომარეობაში შედიხართ, სადაც სიტყვები ლოგიკას სცდება და უფრო ღრმა დონეზე იწყებს რეზონანსს.

ეს იყო პოეზიის უჩვეულო და ღრმად ატმოსფერული საღამო .

ამ წარმოდგენას თან ახლდა მუსიკა, მათ შორის საოპერო არიები და ნაწარმოებები -ვიოლონჩელოსა და ფორტეპიანოსთვის. ეს ელემენტები ხელს არ უშლიდა პოეზიას, არამედ მის ემოციურ დიაპაზონს ავსებდა.

ირაკლი ნადარაიას ასეთი საღამოები ტარდებოდა თბილისის სხვადასხვა კულტურულ სივრცეში — რუსთაველის გამზირზე მდებარე თეატრალური სცენებიდან დაწყებული, მთაწმინდის პანთეონით, ხელოვნების აკადემიითა და მყუდრო სამხატვრო სივრცეებით დამთავრებული. თითოეულ სივრცეს თავისი განსაკუთრებული ატმოსფერო შემოჰქონდა, თუმცა ამავდროულად ინარჩუნებდა პოეზიის შინაგან არსს.

“მსახიობის სახლში” გამართული საღამო, რომელიც საქართველოს თეატრალური საზოგადოების მოწვევით გაიმართა -ამ დარბაზში , ამ უნიკალური შემოქმედებითი მოგზაურობის გაგრძელებად იქცა .

მისი პოეზია ხილულსა და ფარულს შორის არსებობს.

შეუძლებელია მისი ერთიანად და სრულად ახსნა. ის თანდათანობით ვლინდება, როგორც წყნარი ექო, რომელიც სიტყვების ნათქვამის შემდეგაც კარგა ხანს რჩება. ამ ექოში რაღაც ღრმად პირადი და უნივერსალური იწყებს ფორმის მიღებას.

და ასეთ მომენტებში დრო სრულიად ქრება.

ავტორი: მზეხა მახარაძე

გაზეთი: “საქართველოს რესპუბლიკა”

გამოცემა: 2003 წლის 27 ივლისი

წყარო: საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა

არქივი: საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა

საარქივო ცნობა

ეს სტატია ინახება საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის არქივში

ავტორის შესახებ:

ირაკლი ნადარაია — ქართველი პოეტი და კომპოზიტორი. სრული ბიოგრაფიის წასაკითხად: https://iraklinadaraia.com/about-the-poet/

გამოცემის ორიგინალი სკანი: