პოეზია, რომელმაც პრინცი უილიამი მოხიბლა
National Parliamentary Library of Georgia / ყველა მდებარეობა
არქივი: საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა
აქ პოეზია ყურადღების სივრცედ იქცევა, სადაც ენა საზოგადოებრივი აღქმის მანძილს ანაცვლებს.
თანდათანობით საერთო სივრცედ გარდაიქმნება, სადაც ყურადღება გარე არსებობიდან ენის შინაგან მოძრაობაზე გადადის.
აღწერა:
სტატია პოეტ ირაკლი ნადარაიას შემოქმედებითი საღამოს შესახებ თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიაში, მის საერთაშორისო აღიარებასა და ლონდონსა და სტოუნჰენჯში გამართულ პოეზიის საღამოებზე. ტექსტი ხაზს უსვამს აუდიტორიის რეაქციებს, გლობალურ კულტურულ მინიშნებებსა და პოეტურ სტილს, რომელიც აერთიანებს მუსიკას, ემოციასა და გამოსახულებას.
წყარო: პრესა
ენა: ქართული
ტიპი: საგაზეთო სტატია
პოეზია სიჩუმით იწყება.
თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის კამერულ დარბაზში უჩვეულო საღამო გაიმართა. პოეტი ირაკლი ნადარაია, ვისი ნაწარმოებებიც ბევრ ენაზეა ნათარგმნი და სხვადასხვა ქვეყანაშია წარმოდგენილი, სტუდენტებსა და პროფესორებს შეხვდა, რათა მათთვის თავისი პოეზია და მუსიკა გაეზიარებინა.
აქ თავად სივრცე ხდება ის არეალი, სადაც ენა, სიჩუმე და თანდასწრება იერარქიის გარეშე არსებობს.
“კონსერვატორიიდან მოსაწვევი მივიღე და ამ მოწვევას დავთანხმდი. სანამ ჩემს ნაწარმოებებს ვუკრავდი, დარბაზში მოულოდნელად ჩაქრა შუქი . მე კი ჩაბნელებულ დარბაზში ვაგრძელებდი დაკვრას . ეს ჰგავდა ზაფხულის ღამის სიზმარს “, — იხსენებს პოეტი.
იმ საღამოს სიჩუმე წარმოდგენის ნაწილი გახდა. როდესაც ირაკლი ნადარაია კითხულობს ლექსებს, სივრცე გარდაიქმნება. აუდიტორია უბრალოდ კი არ უსმენს სიტყვებს— ისინი სხვა მდგომარეობაში გადადიან, თითქოს წყნარ და ნათელ მოგზაურობას იწყებენ.
ეს წარმოდგენა სტატიკური არ რჩება — ის ყურადღების უწყვეტ ველად გადაიქცევა.
ინდივიდის თანდასწრება ფართოვდება და უფრო ვრცელ სივრცეში იხსნება, სადაც ენა ცენტრალურ გამოცდილებად იქცევა.
მისი პოეტური ხმა ერთი სცენის საზღვრებს ბევრად გასცდა და თავისი ადგილი დაიკავა ისეთ კულტურულ სივრცეებში, როგორებიცაა ნეაპოლის ეროვნული არქეოლოგიური მუზეუმი, ვატიკანის ობსერვატორია, საფრანგეთის აკადემია, თეატრი ,,გლობუსი “, ბრიტანეთის ბიბლიოთეკა, ნიუ-იორკის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი და გრინვიჩის სამეფო ობსერვატორია.
და მაინც, თარგმანი მხოლოდ ორიგინალის ექოა.
წარმომავლური ენის მუსიკალურობისა და ჰარმონიის სრულად გადმოცემა შეუძლებელია. მიუხედავად ამისა, მთარგმნელები ცდილობენ, შეინარჩუნონ სახეები და მნიშვნელობა.
ლონდონში, მეცნიერების თანდასწრებით გამართულ ერთ-ერთ პოეტურ საღამოზე, სცენაზე აფრიკელი ქალი ავიდა. მან ქალაქის წვიმისა და ნისლის შესახებ ისაუბრა და ირაკლი ნადარაიას ლექსების ინგლისური თარგმანები წაიკითხა. გარეთ ხალხი ღამის სიბნელეში იცდიდა იმ იმედით, რომ პოეტს თვალს მოკრავდა და თავისი აღფრთოვანების გამოხატვას შეძლებდა.
სწორედ ამ ატმოსფეროში მოხიბლა პოეზიამ პრინცი უილიამი — არა როგორც ფორმალურმა ჟესტმა, არამედ როგორც გულწრფელმა რეაქციამ რაღაც ღრმად განცდილზე.
მომდევნო საღამოს სტოუნჰენჯში კიდევ ერთი პოეტური შეკრება შედგა. ამ უძველეს ადგილას, სადაც თითქოს დრო თავად ჩერდება, სიტყვები ქვების სიჩუმეს ერწყმოდა.
მისი პოეზია ჰგავს სიზმარს .
გამოღვიძებისას ჩვენ ვცდილობთ, გავიხსენოთ არა გამოსახულებები, არამედ ის გრძნობები, რომლებიც მან დატოვა. ყოველ სიტყვას წყნარი ძალა აქვს. მისი პოეზია ჰგავს მუსიკას — უსასრულოა.
მის გასაგებად, ადამიანი უნდა უსმენდეს მას — გრძნობდეს.
და ამ გრძნობაშია პოეტის სული.
პრინცი უილიამი ირაკლი ნადარაიას ლექსებით მოიხიბლა.
და რაც რჩება, არის არა უბრალო მოხიბლულობა, არამედ ყურადღების წყნარი ფორმა, რომელიც ხილული მომენტის მიღმაც არსებობს.
ავტორი: ნატა კობიძე
გაზეთი: “ახალი თაობა”
გამოცემა: 17 დეკემბერი, 2007
წყარო: საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა
არქივი: საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკა
საარქივო შენიშვნა:
ეს სტატია ინახება საქართველოს პარლამენტის ეროვნული ბიბლიოთეკის არქივში
ავტორის შესახებ:
ირაკლი ნადარაია — ქართველი პოეტი და კომპოზიტორი. სრული ბიოგრაფიის წასაკითხად: https://iraklinadaraia.com/about-the-poet/
გამოცემის ორიგინალი სკანი:
